حسین پناهی سال 1358

حسین پناهی هنرمند سرشناس سینمای ایران در ششم شهریور ماه سال ۱۳۳۵ در روستای زیبای دژکوه در استان کهکیلویه و بویر احمد نزدیک دهدشت چشم بر جهان گشود و در چهاردهم مرداد ۱۳۸۳ و در سن ۴۹ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت و در قبرستان شهر سوق به وصیت خود ایشان فقط به خاطر اینکه مادرش در آنجا دفن شده است، به خاک سپرده شد. وصیت نامه زیبای حسین پناهی که در زیر برایتان آورده ایم بسیار خاص و متفاوت با وصیت نامه همگان است و همانند خود ایشان که شبیه به هیچکس نبود و شخصیتی کاملا متفاوت داشت، وصیت نامه ایشان هم شبیه به وصیت نامه هیچکس نیست. یادش گرامی باد…
وصیت نامه زیبای حسین پناهی:
قبر مرا نیم متر کمتر عمیق کنید تا پنجاه سانت به خدا نزدیکتر باشم.
بعد از مرگم، انگشتهای مرا به رایگان در اختیار اداره انگشت نگاری قرار دهید.
به پزشک قانونی بگویید روح مرا کالبد شکافی کند، من به آن مشکوکم!
ورثه حق دارند با طلبکاران من کتک کاری کنند.
عبور هرگونه کابل برق، تلفن، لوله آب یا گاز از داخل گور اینجانب اکیدا ممنوع است.
بر قبر من پنجره بگذارید تا هنگام دلتنگی، گورستان را تماشا کنم.
کارت شناسایی مرا لای کفنم بگذارید، شاید آنجا هم نیاز باشد!
مواظب باشید به تابوت من آگهی تبلیغاتی نچسبانند!
روی تابوت و کفن من بنویسید: این عاقبت کسی است که زگهواره تا گور دانش بجست.
دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال کنند. در چمنزار خاکم کنید!
کسانی که زیر تابوت مرا می گیرند، باید هم قد باشند.
شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبکاران ندهید.
گواهینامه رانندگی ام را به یک آدم مستحق بدهید، ثواب دارد!
در مجلس ختم من گاز اشک آور پخش کنید تا همه به گریه بیفتند.
از اینکه نمیتوانم در مجلس ختم خودم حضوریابم قبلا پوزش می طلبم.

ایرج قادری و محمدعلی فردین















برچسب:
نویسنده: dd